Wiedeński Ernst-Happel-Stadion to nie tylko największy stadion Austrii, lecz także miejsce ważnych meczów reprezentacji, finałów europejskich pucharów i dużych koncertów. Zebrane niżej informacje obejmują jego historię, pojemność, znaczenie dla piłki nożnej, dojazd oraz różnice między wydarzeniem sportowym a koncertem.
Najważniejsze informacje o wiedeńskiej arenie
- Lokalizacja to wiedeński Prater, w 2. dzielnicy miasta.
- Obiekt otwarto w 1931 roku, a jego obecna nazwa funkcjonuje od 1993 roku.
- Podczas meczów stadion oferuje około 50 000 miejsc siedzących.
- W 1960 roku padł rekord frekwencji wynoszący 90 726 widzów.
- Najwygodniejszy dojazd zapewnia linia metra U2 i stacja Stadion.
Gdzie znajduje się Ernst-Happel-Stadion i czym się wyróżnia
Stadion stoi przy Meiereistraße 7, w dzielnicy Leopoldstadt, na terenie rozległego Prateru. To bardzo dobre położenie dla kibiców, bo arena nie jest schowana na obrzeżach miasta, tylko znajduje się w dobrze skomunikowanej części Wiednia, blisko terenów rekreacyjnych i głównych tras transportu publicznego.
Obiekt ma charakter wielofunkcyjny. Główne boisko uzupełnia jedenaście boisk treningowych oraz instalacje lekkoatletyczne. Dzięki temu stadion może obsługiwać zarówno mecze piłkarskie, jak i zawody sportowe, ceremonie oraz wydarzenia muzyczne.
| Parametr | Informacja |
|---|---|
| Oficjalna nazwa | Ernst-Happel-Stadion |
| Miasto | Wiedeń, Austria |
| Otwarcie | 1931 rok |
| Obecna nazwa | Od 1993 roku |
| Pojemność piłkarska | Około 50 000 miejsc siedzących |
| Adres | Meiereistraße 7, 1020 Wien |
Najbardziej charakterystycznym elementem jest szerokie, później zmodernizowane zadaszenie nad trybunami. Z punktu widzenia kibica ma ono praktyczne znaczenie, ponieważ ogranicza wpływ deszczu i poprawia komfort podczas spotkań rozgrywanych w chłodniejszych miesiącach.
Historia stadionu od Praterstadion do narodowej areny
Budowę rozpoczęto pod koniec lat 20. XX wieku, a otwarcie nastąpiło w 1931 roku podczas drugiej Robotniczej Olimpiady. Od początku planowano stworzyć obiekt dla wielu dyscyplin, a nie wyłącznie boisko dla piłkarzy. Ta decyzja tłumaczy dużą skalę stadionu i jego charakterystyczną, wielopoziomową konstrukcję.
W kolejnych dekadach arena była rozbudowywana. W 1956 roku dodano trzeci poziom trybun, dzięki czemu mogła przyjąć ponad 90 tysięcy osób. Rekord frekwencji ustanowiono 30 października 1960 roku podczas meczu Austrii z Hiszpanią. Spotkanie obejrzało 90 726 widzów, co do dziś pozostaje jednym z najważniejszych wydarzeń w historii wiedeńskiego stadionu.
Duża modernizacja zakończyła się w 1986 roku. Przebudowano konstrukcję, dodano dach i zmodernizowano oświetlenie. W 1993 roku dawny Praterstadion otrzymał imię Ernsta Happela, wybitnego austriackiego piłkarza i trenera, który prowadził między innymi reprezentację Holandii oraz Hamburger SV.
Przed Euro 2008 obiekt ponownie dostosowano do wymagań wielkiego turnieju. Zainstalowano między innymi podgrzewaną murawę, elektroniczny system kontroli wejścia, nowe telebimy i zaplecze medialne. W czasie turnieju pojemność mogła wzrosnąć do około 53 tysięcy miejsc, ale standardowa liczba dostępnych miejsc jest dziś niższa.
Jaką rolę arena odgrywa w austriackiej piłce
To przede wszystkim domowy stadion reprezentacji Austrii. Kadra rozgrywa tutaj najważniejsze mecze, a sama arena pełni funkcję symbolicznego narodowego boiska. Nie jest jednak typowym stadionem klubowym, ponieważ na co dzień nie ma jednego stałego gospodarza na wzór stadionów Bayernu Monachium czy Borussii Dortmund.
Wielokrotnie korzystały z niego wiedeńskie kluby, zwłaszcza przy spotkaniach o szczególnym znaczeniu, finałach krajowych pucharów albo w czasie remontów własnych obiektów. Dla kibica oznacza to, że atmosfera może być bardzo różna. Mecz reprezentacji buduje wspólnotę wokół całej Austrii, natomiast spotkanie klubowe często ma bardziej neutralny, turniejowy charakter.
Na stadionie odbywały się także finały najważniejszych europejskich rozgrywek. W 1964 roku rozegrano tu finał Pucharu Europy pomiędzy Interem Mediolan a Realem Madryt, a później arenę wybierano również na finały w 1987, 1990 i 1995 roku. Największym piłkarskim wydarzeniem pozostaje jednak finał Euro 2008, w którym Hiszpania pokonała Niemcy 1:0.
Moim zdaniem właśnie ta historia odróżnia wiedeński stadion od wielu nowocześniejszych aren. Nie zachwyca wyłącznie świeżością architektury, lecz przede wszystkim ciężarem wydarzeń, które odbywały się na jego murawie.
Jak dojechać na mecz lub koncert
Najprościej skorzystać z metra U2 i wysiąść na stacji Stadion. To rozwiązanie sprawdza się szczególnie dobrze podczas dużych imprez, gdy okolice obiektu szybko się zatykają. Z centrum Wiednia dojazd metrem jest zwykle wygodniejszy niż próba znalezienia miejsca parkingowego w pobliżu areny.
Przy wydarzeniach z pełnymi trybunami warto przyjechać 60-90 minut przed rozpoczęciem. Samo dojście od stacji nie jest trudne, ale największe opóźnienia powstają przy kontroli biletów, wejściu do właściwego sektora i przejściu przez bramki bezpieczeństwa.
- Przygotuj bilet w telefonie lub w wersji papierowej przed dotarciem do bramek.
- Sprawdź sektor, wejście i zasady dotyczące plecaków jeszcze przed podróżą.
- Po zakończeniu wydarzenia spodziewaj się kolejek do metra.
- Jeśli zależy Ci na szybkim powrocie, odejdź kilka minut od głównego wyjścia i dopiero tam wybierz dalszy transport.
Samochód może być wygodny poza godzinami imprez, ale podczas dużego meczu lub koncertu jest raczej najmniej przewidywalną opcją. Problemy z parkowaniem i wzmożony ruch w Praterze potrafią zabrać więcej czasu niż cały przejazd komunikacją publiczną.
Mecz piłkarski a koncert na tej samej arenie
Podczas meczu stadion ma około 50 tysięcy miejsc siedzących. Układ trybun został zaprojektowany przede wszystkim z myślą o piłce nożnej i lekkoatletyce, dlatego z części sektorów odległość od boiska może być większa niż na nowoczesnych stadionach budowanych wyłącznie dla futbolu.
Koncert zmienia sposób wykorzystania przestrzeni. Według danych miasta Wiednia obiekt może pomieścić około 35 tysięcy miejsc siedzących oraz do 19 tysięcy osób na murawie, zależnie od ustawienia sceny i wymagań organizatora. Ostateczna pojemność zawsze wynika z konkretnego wydarzenia, a nie z jednej stałej wartości.
Przy wyborze biletu koncertowego zwróciłbym uwagę nie tylko na cenę, lecz także na kierunek sceny. W sektorach za sceną widoczność może być ograniczona, natomiast miejsca na murawie dają lepszą bliskość artysty, ale często oznaczają wielogodzinne stanie. Na meczu najważniejsza jest perspektywa na całe boisko, więc sektory centralne zwykle oferują najlepszy kompromis między widocznością a atmosferą.
Co warto wiedzieć przed wizytą w Praterze
Ernst-Happel-Stadion najlepiej traktować jako arenę wydarzeń, a nie klasyczną atrakcję muzealną z gwarantowanym codziennym zwiedzaniem. Dostęp do wnętrza i możliwość obejrzenia trybun zależą od kalendarza imprez oraz aktualnej oferty operatora.
Wizyta może być dobrym punktem większego planu dnia. W pobliżu znajduje się Prater, więc przed meczem można spokojnie połączyć sport z krótkim spacerem po jednej z najbardziej rozpoznawalnych części Wiednia. Trzeba tylko zostawić sobie zapas czasu, bo w dniu wydarzenia okolica szybko zmienia się z parku w strefę intensywnego ruchu kibiców.
Jeżeli jedziesz z Polski na mecz reprezentacji, polecam wcześniej sprawdzić nie tylko sektor i godzinę rozpoczęcia, ale również regulamin obiektu. Ograniczenia dotyczące rozmiaru bagażu, wejść oraz rzeczy wnoszonych na trybuny mogą różnić się między meczem a koncertem.
Dlaczego ten stadion wciąż ma znaczenie dla kibiców
Wiedeńska arena łączy trzy cechy, które rzadko występują razem. Jest dużym stadionem narodowym, ważnym miejscem europejskiej historii futbolu i przestrzenią zdolną obsługiwać koncerty oraz inne imprezy masowe.
Nie jest obiektem idealnym pod każdym względem. Duża skala może oznaczać większy dystans od boiska, a po zakończeniu wydarzeń trzeba liczyć się z tłumem. Mimo to historia, położenie i atmosfera wielkich spotkań sprawiają, że dla kibica piłki nożnej pozostaje jednym z najciekawszych stadionów w Europie Środkowej.
