Kiedy klub spada z najwyższej ligi, lista nazwisk przestaje być zwykłym zestawieniem. Od razu pojawiają się pytania o liderów, młodzież, piłkarzy mogących odejść oraz o to, kto naprawdę pasuje do nowego planu taktycznego. Poniżej przedstawiam aktualną grupę zawodników Girony FC na sezon 2026/27, ich pozycje, znaczenie dla zespołu i najważniejsze znaki zapytania.
Najważniejsze informacje o kadrze Girony FC
- Sezon 2026/27 Girona rozpoczyna na poziomie LaLiga Hypermotion.
- Najważniejsi liderzy to Paulo Gazzaniga, Arnau Martínez, David López, Iván Martín i Bryan Gil.
- Największa głębia znajduje się w drugiej linii oraz na skrzydłach.
- Największy problem stanowi przebudowana i wciąż niepełna obrona.
- Kadra nie jest jeszcze całkowicie zamknięta, dlatego część nazwisk może zmienić klub przed końcem okna transferowego.
Kto tworzy kadrę Girony w sezonie 2026/27
Girona rozpoczyna nowy etap po spadku z LaLigi. Trenerem został Quique Álvarez, a klub musi połączyć dwa pozornie sprzeczne cele: odbudować stabilność i jednocześnie zachować ofensywny charakter, który przez kilka sezonów wyróżniał zespół z Montilivi.
Na początku przygotowań klub wymienił grupę piłkarzy powołanych do treningów pierwszego zespołu. Znaleźli się w niej między innymi Gazzaniga, Krapyvtsov, Arnau Martínez, Alejandro Francés, Álex Moreno, Fran Beltrán, Donny van de Beek, Bryan Gil, Abel Ruiz, Viktor Tsygankov i Vladyslav Vanat. Do zespołu dołączyli także młodsi zawodnicy oraz piłkarze wracający z wypożyczeń.
Trzeba jednak zachować ostrożność przy słowie „kadra”. W sierpniu lista może się jeszcze zmienić, a obecność na treningach nie zawsze oznacza ostateczną rejestrację w rozgrywkach. Dlatego poniższe zestawienie traktuję jako grupę budującą sezon, a nie zamknięty dokument kadrowy.
| Formacja | Zawodnicy | Najważniejsza rola |
|---|---|---|
| Bramkarze | Paulo Gazzaniga, Vladyslav Krapyvtsov | Doświadczenie i rozwój młodego następcy |
| Obrońcy | Arnau Martínez, Alejandro Francés, Antal Yaakobishvili, Álex Moreno, David López | Budowa nowego bloku defensywnego |
| Pomocnicy | Fran Beltrán, Iván Martín, Donny van de Beek, Azzedine Ounahi, Yáser Asprilla, Izan González, Gabriel Misehouy, Ricard Artero | Kontrola tempa i progresja piłki |
| Napastnicy i skrzydłowi | Bryan Gil, Abel Ruiz, Viktor Tsygankov, Vladyslav Vanat, Portu, Jastin García, Joel Roca, Minsu Kim, Dawda Camara, Oleksandr Pyshchur | Gra jeden na jeden, szybkość i finalizacja |
Bramkarze i obrona potrzebują jasnych hierarchii
Paulo Gazzaniga daje spokój między słupkami
Paulo Gazzaniga pozostaje najbardziej naturalnym kandydatem do roli pierwszego bramkarza. Argentyńczyk ma doświadczenie z meczów o wysoką stawkę i dobrze zna wymagania zespołu, który chce budować akcje od tyłu. W niższej lidze jego gra nogami i odporność psychiczna mogą być równie ważne jak klasyczne interwencje.
Vladyslav Krapyvtsov to z kolei inwestycja w przyszłość. Młody Ukrainiec nie powinien być oceniany po jednym występie, ponieważ bramkarz potrzebuje czasu, aby przyzwyczaić się do rytmu seniorskiej piłki. Moim zdaniem najlepszym rozwiązaniem będzie spokojne wprowadzanie go do meczów pucharowych i spotkań, w których presja wyniku jest mniejsza.
Arnau Martínez i Alejandro Francés mają odbudować środek defensywy
Arnau Martínez może grać jako prawy obrońca, stoper albo zawodnik schodzący do środka w fazie budowania ataku. Ta wszechstronność jest cenna, ale ma też drugą stronę. Jeżeli piłkarz będzie przez dłuższy czas łączony z transferem, trenerowi trudno będzie oprzeć cały plan na jego obecności.
Alejandro Francés powinien odpowiadać za agresywniejszą obronę i pojedynki fizyczne. Antal Yaakobishvili daje natomiast opcję młodszą, bardziej rozwojową. W jego przypadku najważniejsza będzie regularność, bo sam potencjał nie zastąpi odpowiedniego ustawienia i komunikacji z partnerem.
David López i Álex Moreno wnoszą doświadczenie
David López przedłużył pobyt w klubie i może pełnić funkcję nie tylko stopera, lecz także lidera szatni. To zawodnik, który rozumie, jak zarządzać meczem, kiedy zwolnić tempo i jak ustawić linię obrony. W drużynie po dużych zmianach takie cechy są często ważniejsze niż efektowna statystyka.
Álex Moreno daje doświadczenie na lewej stronie oraz możliwość podłączenia się do ataku. Problem polega na tym, że aktualna grupa obrońców jest bardzo krótka. Jeżeli pojawią się kontuzje albo kolejne odejścia, Girona szybko będzie musiała sięgnąć po transfery lub zawodników rezerw.
Środek pola ma największy potencjał do kontroli meczu
Najciekawiej wygląda druga linia. Fran Beltrán może odpowiadać za pierwsze podanie pod presją i zabezpieczenie zespołu po stracie piłki. Iván Martín jest bardziej ruchliwy, potrafi wejść wyżej i dobrze czuje moment, w którym trzeba przyspieszyć akcję.
Donny van de Beek pozostaje piłkarzem o dużym nazwisku, ale jego znaczenie będzie zależało od zdrowia i regularności. Najlepiej wygląda wtedy, gdy może pojawiać się w polu karnym z drugiej linii, a nie gdy musi samodzielnie kreować każdą akcję. Właśnie dlatego potrzebuje obok siebie pomocnika, który zapewni mu swobodę poruszania się.
Azzedine Ounahi może dać zespołowi dynamikę, drybling i progresję piłki. Yáser Asprilla ma podobne atuty, choć częściej działa bliżej skrzydła lub napastnika. Izan González, Gabriel Misehouy i Ricard Artero zwiększają wybór, ale ich rola będzie zależeć od tego, czy trener postawi na młodzież od początku, czy raczej będzie wprowadzał ją stopniowo.
| Zawodnik | Profil | Co może dać Gironie |
|---|---|---|
| Fran Beltrán | Defensywny pomocnik | Odbiór, asekuracja i spokojne rozegranie |
| Iván Martín | Pomocnik box-to-box | Ruch między liniami i wsparcie pressingu |
| Donny van de Beek | Pomocnik ofensywny | Wejścia w pole karne i gra bez piłki |
| Azzedine Ounahi | Środkowy pomocnik | Drybling i wyprowadzenie piłki spod pressingu |
| Yáser Asprilla | Ofensywny pomocnik lub skrzydłowy | Nieprzewidywalność i pojedynki jeden na jeden |
Atak opiera się na szybkości i wymienności pozycji
Bryan Gil jest najbardziej naturalnym kreatorem
Bryan Gil powinien być jednym z głównych punktów ofensywy. Lewoskrzydłowy potrafi minąć rywala, zejść do środka i stworzyć przewagę tam, gdzie wcześniej wydawało się, że jej nie ma. Jego skuteczność nie będzie zależała wyłącznie od liczby goli. Równie istotne okażą się asysty, wymuszone faule i przyspieszenie akcji.
Viktor Tsygankov oferuje podobny poziom jakości po drugiej stronie boiska, choć częściej szuka zejścia do środka i uderzenia lewą nogą. Jeżeli obaj skrzydłowi będą zdrowi, Girona może rozciągać obronę przeciwnika na całej szerokości boiska. To otworzy przestrzeń dla napastnika i wbiegających pomocników.
Abel Ruiz i Vladyslav Vanat konkurują o rolę numeru dziewięć
Abel Ruiz jest napastnikiem bardziej kombinacyjnym. Potrafi cofnąć się po piłkę, połączyć akcję z pomocnikami i zaatakować wolną przestrzeń. Nie zawsze będzie widoczny w statystykach, ale jego ruch może umożliwić wejście w pole karne Bryanowi Gilowi albo Tsygankovowi.
Vladyslav Vanat daje inny profil. Jest bardziej bezpośredni, szuka pozycji w polu karnym i może być przydatny w meczach, w których rywal broni głęboko. Dla trenera ważne będzie dopasowanie napastnika do planu, a nie przywiązanie do jednej hierarchii. Abel Ruiz lepiej łączy grę, a Vanat może mocniej atakować pole karne.
Przeczytaj również: Kadra Herthy BSC - kto tworzy zespół i jak może grać?
Portu, Jastin i młodzi skrzydłowi zwiększają wybór
Portu wnosi doświadczenie, intensywność i znajomość realiów hiszpańskiej piłki. Jastin García oraz Joel Roca mogą zapewnić świeżość, ale potrzebują odpowiedzialnego zarządzania minutami. W przypadku młodych skrzydłowych trener powinien akceptować pewną liczbę błędów, ponieważ bez tego trudno o rozwój odważnego zawodnika.
Minsu Kim, Dawda Camara i Oleksandr Pyshchur są nazwiskami, które mogą zyskać znaczenie w trakcie sezonu. Nie zakładałbym jednak, że każdy młody gracz od razu stanie się podstawowym elementem zespołu. W praktyce o ich roli zdecydują zdrowie starszych zawodników, wyniki oraz to, czy potrafią utrzymać intensywność bez piłki.
Jak może wyglądać podstawowa jedenastka
Na początku sezonu najbardziej logiczny wydaje się wariant z ustawieniem 4-3-3. W bramce może wystąpić Gazzaniga, przed nim Arnau Martínez, David López, Francés i Álex Moreno. W środku pola widzę Beltrána, Ivána Martína oraz Van de Beeka, a w ataku Bryana Gila, Abela Ruiza i jednego z dwójki Tsygankov, Vanat.
To nie jest jednak jedenastka wyryta w kamieniu. Przy bardziej zachowawczym podejściu Van de Beek może zostać zastąpiony przez dodatkowego zawodnika zabezpieczającego środek, a Asprilla może pojawić się między liniami. W spotkaniach z niżej ustawionym rywalem przyda się natomiast większa liczba technicznych piłkarzy na boisku.
Moim zdaniem najważniejsza będzie równowaga. Sama jakość skrzydeł nie wystarczy, jeśli obrona będzie traciła kontrolę po stratach. Z drugiej strony zbyt ostrożne ustawienie ograniczyłoby atuty Bryana Gila, Tsygankova i Asprilli. Girona powinna grać odważnie, ale z wyraźnym zabezpieczeniem za piłką.
Na których zawodników warto zwrócić uwagę w pierwszej kolejności
- Arnau Martínez może być symbolem nowej Girony, o ile pozostanie w klubie i utrzyma rolę lidera.
- Fran Beltrán ma szansę uporządkować środek pola i poprawić reakcję zespołu po stracie.
- Bryan Gil będzie najważniejszym źródłem przewagi w pojedynkach na skrzydle.
- Vladyslav Vanat może zostać jednym z odkryć, jeśli szybko odnajdzie się w hiszpańskim stylu gry.
- Yáser Asprilla ma potencjał na zawodnika, który zmienia przebieg meczu jednym dryblingiem.
- Vladyslav Krapyvtsov jest interesujący dla kibiców, którzy chcą obserwować rozwój bramkarza na lata.
Trzeba też pamiętać, że sytuacja transferowa pozostaje dynamiczna. W doniesieniach dotyczących Girony pojawiały się informacje o możliwym odejściu Arnau Martíneza, a klub nadal potrzebował wzmocnień w obronie. Dlatego przy ocenie zawodników lepiej patrzeć na potwierdzoną rolę i dostępność, a nie na same przewidywania medialne.
Co ta kadra mówi o kierunku Girony
Obecny skład łączy trzy grupy. Pierwsza to doświadczeni zawodnicy, tacy jak Gazzaniga, David López czy Álex Moreno. Druga obejmuje piłkarzy w wieku idealnym do gry na wysokiej intensywności, między innymi Beltrána, Ivána Martína i Bryana Gila. Trzecia to młodzież, która może z czasem podnieść wartość sportową i finansową zespołu.
Największe pytanie nie dotyczy dziś braku talentu, tylko stabilności. Girona musi domknąć obronę, ustalić hierarchię w ataku i zdecydować, którzy zawodnicy zostają na dłużej. Jeżeli te elementy zostaną uporządkowane, klub ma wystarczająco dużo jakości, aby walczyć o szybki powrót do LaLigi.
Patrząc na tę grupę z perspektywy taktycznej, widzę zespół zdolny do gry technicznej i ofensywnej, ale wymagający dopracowania w fazie przejściowej. To właśnie reakcja po stracie piłki, a nie liczba efektownych nazwisk, może zdecydować o sezonie. Kibiców najbardziej powinno interesować nie tylko to, kto jest w kadrze, lecz także jak poszczególni zawodnicy zostaną połączeni w jeden mechanizm.
