Kompletna kadra Villarreal na sezon 2026/27 łączy doświadczenie Gerarda Moreno, Juana Foytha czy Pétera Gulácsiego z młodością zawodników rozwijanych w klubie. Poniżej znajdziesz aktualną listę 23 piłkarzy pierwszego zespołu, ich pozycje oraz krótką analizę tego, jak poszczególne formacje mogą działać w drużynie prowadzonej przez Iñigo Péreza.
Najważniejsze informacje o kadrze Villarreal w 2026 roku
- 23 zawodników liczy obecnie pierwsza drużyna.
- Iñigo Pérez zastąpił Marcelino i podpisał kontrakt do czerwca 2029 roku.
- Péter Gulácsi rywalizuje z Luizem Júniorem o miejsce w bramce.
- Alberto Moleiro jest jednym z najważniejszych kreatorów gry.
- Gerard Moreno i Georges Mikautadze tworzą najbardziej rozpoznawalny duet napastników.
- Okno transferowe pozostaje otwarte, dlatego lista może jeszcze ulec zmianie.
Pełna kadra Villarreal na sezon 2026/27
Aktualna lista obejmuje 23 piłkarzy pierwszego zespołu. Podzieliłem ją według pozycji, ale trzeba pamiętać, że współczesny futbol coraz rzadziej mieści zawodnika w jednej sztywnej kategorii. Juan Foyth może grać jako prawy obrońca i stoper, a Ayoze Pérez często funkcjonuje pomiędzy pomocą i atakiem.
| Formacja | Zawodnicy | Najważniejsza funkcja |
|---|---|---|
| Bramkarze | Luiz Júnior, Péter Gulácsi | Gra na linii, asekuracja obrony i rozpoczęcie akcji |
| Obrońcy | Pau Navarro, Carlos Romero, Alex Freeman, Santiago Mouriño, Sergi Cardona, Juan Foyth, Renato Veiga, Logan Costa, Willy Kambwala | Budowanie defensywy, obrona bocznych sektorów i zabezpieczenie przejścia do ataku |
| Pomocnicy | Pape Gueye, Santi Comesaña, Carlos Maciá, Alassane Diatta, Alberto Moleiro, Tajon Buchanan, Nicolas Pépé, Ilias Akhomach | Kontrola tempa, progresja piłki i kreowanie przewagi na skrzydłach |
| Napastnicy | Tani Oluwaseyi, Ayoze Pérez, Gerard Moreno, Georges Mikautadze | Wykończenie akcji, ruch między liniami i atakowanie pola karnego |
Ta lista dotyczy pierwszej drużyny, a nie całej struktury klubu. Villarreal ma także zespół rezerwowy oraz rozbudowaną akademię, dlatego młody zawodnik może trenować z seniorami, występować w meczach towarzyskich i nadal nie być formalnie częścią podstawowej kadry.
Bramkarze i obrona dają trenerowi kilka wariantów
Największą niewiadomą w bramce jest rywalizacja między Luizem Júniorem a Péterem Gulácsim. Brazylijczyk zna klub i ma warunki do gry na wysokim poziomie, natomiast Węgier wnosi doświadczenie z Bundesligi oraz spokój, który może być szczególnie cenny w meczach o dużą stawkę.
Nie zakładam, że sam transfer doświadczonego bramkarza automatycznie rozwiązuje problem. O wyborze może zdecydować nie tylko liczba obronionych strzałów, ale też gra nogami, komunikacja z linią obrony i reakcja na wysoki pressing. W systemie opartym na krótkim rozegraniu bramkarz staje się pierwszym rozgrywającym.
W defensywie Villarreal ma dziewięciu zawodników, co daje Iñigo Pérezowi sporo możliwości. Juan Foyth pozostaje najbardziej uniwersalnym elementem, a Renato Veiga może zapewnić lewonożne otwarcie gry i fizyczność w pojedynkach.
| Zawodnik | Profil | Co może dać zespołowi |
|---|---|---|
| Juan Foyth | Prawy obrońca lub stoper | Elastyczność taktyczna i dobre ustawienie |
| Renato Veiga | Stoper lub lewy obrońca | Siła fizyczna i progresywne podanie |
| Santiago Mouriño | Środkowy obrońca | Obrona pola karnego i gra w kontakcie |
| Carlos Romero | Lewy obrońca | Energia, szerokość i wsparcie ataku |
| Pau Navarro | Obrońca wielozadaniowy | Rozwój, szybkość reakcji i zabezpieczenie rotacji |
W praktyce kluczowa będzie dostępność zawodników. Foyth, Logan Costa i Willy Kambwala muszą utrzymać ciągłość treningów, a Romero powinien przekonać trenera, że potrafi łączyć ofensywną odwagę z odpowiedzialnością w obronie.
Pomocnicy decydują o tempie gry
Odejście Daniego Parejo oznacza utratę zawodnika, który przez lata regulował rytm spotkań. Villarreal nie ma jednego oczywistego następcy, dlatego odpowiedzialność za środek pola zostanie rozłożona na kilku piłkarzy. Santi Comesaña może pełnić rolę stabilizatora, podczas gdy Pape Gueye daje zespołowi siłę w odbiorze i zabezpieczenie przed kontrami.
Ważną rolę mogą odegrać młodsi Carlos Maciá i Alassane Diatta. Obaj są interesujący nie dlatego, że powinni od razu zastąpić Parejo, lecz dlatego, że pozwalają budować środek pola na kolejne sezony. Początkujący zawodnicy często próbują przyspieszać każdą akcję, a w LaLidze równie ważna jest umiejętność zatrzymania gry i odzyskania kontroli.
Najwięcej kreatywności powinien dostarczać Alberto Moleiro. Jego szybkość, prowadzenie piłki i odwaga w pojedynkach jeden na jeden pozwalają przesuwać blok rywala. Na skrzydłach mogą wspierać go Tajon Buchanan, Nicolas Pépé oraz Ilias Akhomach, choć ich zadania będą zależeć od ustawienia i formy dnia.
| Typ zawodnika | Piłkarze Villarreal | Znaczenie w meczu |
|---|---|---|
| Defensywny pomocnik | Pape Gueye, Santi Comesaña | Odbiór, asekuracja i równowaga między formacjami |
| Pomocnik rozwijający się | Carlos Maciá, Alassane Diatta | Energia, dynamika i możliwość rozwoju zespołu |
| Kreator | Alberto Moleiro | Otwieranie zamkniętych stref i tworzenie sytuacji |
| Skrzydłowy | Tajon Buchanan, Nicolas Pépé, Ilias Akhomach | Gra na szerokości, drybling i szybkie przejście do ataku |
Atak ma jakość, ale potrzebuje zdrowia i dobrej rotacji
W ofensywie Villarreal dysponuje czterema napastnikami o różnej charakterystyce. Georges Mikautadze może atakować przestrzeń i finalizować akcje, Tani Oluwaseyi daje fizyczność oraz pracę bez piłki, a Gerard Moreno i Ayoze Pérez potrafią zejść niżej i połączyć atak z pomocą.
Gerard nadal pozostaje jednym z najbardziej inteligentnych ofensywnych zawodników zespołu. Jego wartość nie ogranicza się do goli, bo często cofa się po piłkę, przyciąga obrońców i otwiera miejsce dla partnera. Z drugiej strony zarządzanie obciążeniem fizycznym będzie ważne, ponieważ nawet najlepszy napastnik nie pomoże drużynie, jeśli nie utrzyma regularności występów.
Ayoze Pérez może być szczególnie cenny w meczach, w których Villarreal potrzebuje zawodnika między liniami. To napastnik lubiący szukać wolnej przestrzeni, dlatego dobrze pasuje do ustawienia z jednym wysuniętym graczem i ruchliwą dziesiątką za jego plecami.
Najbardziej naturalne warianty ataku wyglądają następująco:
- Mikautadze lub Oluwaseyi jako klasyczna dziewiątka atakująca pole karne.
- Gerard Moreno jako napastnik schodzący do rozegrania.
- Ayoze Pérez jako łącznik między pomocą a atakiem.
- Dwóch ruchliwych zawodników ofensywnych przy ustawieniu z fałszywą dziewiątką.
Jak ta kadra może wyglądać taktycznie
Najbardziej prawdopodobnym punktem wyjścia jest ustawienie 4-2-3-1. Nie traktowałbym go jednak jako sztywnego schematu, ponieważ Villarreal może przechodzić do 4-4-2 w obronie albo 3-2-5 w fazie ataku, gdy jeden z bocznych obrońców przesunie się wyżej.
| Strefa | Możliwy wybór | Alternatywa |
|---|---|---|
| Bramka | Luiz Júnior | Péter Gulácsi |
| Środek obrony | Santiago Mouriño, Renato Veiga | Foyth, Logan Costa, Kambwala |
| Boki obrony | Foyth, Carlos Romero | Cardona, Pau Navarro |
| Podwójna szóstka | Comesaña, Pape Gueye | Maciá, Diatta |
| Trójka za napastnikiem | Pépé, Moleiro, Buchanan | Akhomach, Ayoze Pérez |
| Napastnik | Mikautadze | Gerard Moreno, Oluwaseyi |
Największa siła tego zespołu leży w zmianie tempa i elastyczności pozycyjnej. Moleiro może zejść do środka, boczny obrońca wejść wysoko, a Gerard cofnąć się do rozegrania. Ryzyko pojawia się wtedy, gdy kilku zawodników jednocześnie opuszcza swoje sektory i drużyna traci zabezpieczenie po stracie piłki.
Nowy trener będzie musiał znaleźć równowagę między ofensywną swobodą a ochroną środka pola. W mojej ocenie to właśnie organizacja po stracie, a nie sama liczba utalentowanych napastników, może zdecydować o tym, czy Villarreal utrzyma się w czołówce LaLigi.
Co odróżnia pierwszą drużynę od akademii Villarreal
Villarreal słynie z rozwijania młodych zawodników, ale lista pierwszego zespołu nie jest tym samym co pełna lista piłkarzy należących do klubu. Villarreal B i akademia mają własne kadry, a najlepsi wychowankowie mogą przechodzić między zespołami zależnie od wieku, minut, kontuzji i potrzeb trenera.
W obecnej kadrze widać kilka przykładów takiego modelu. Pau Navarro, Carlos Romero, Carlos Maciá i Alassane Diatta pokazują, że młodzi piłkarze mogą dostać miejsce w seniorskiej drużynie, ale ich pozycja nie musi być od razu stała.
To ważne także dla kibica śledzącego transfery. Sam udział w treningu pierwszego zespołu nie oznacza jeszcze, że zawodnik będzie regularnie występował w LaLidze. Najlepszym wskaźnikiem jest liczba minut w meczach o stawkę, a nie obecność na fotografii z przygotowań.
Jak najrozsądniej śledzić zmiany w kadrze Villarreal
Lista zawodników może zmienić się jeszcze przed zamknięciem letniego okna transferowego. Przy każdym sprawdzaniu kadry warto rozróżnić transfer definitywny, wypożyczenie, powrót z wypożyczenia i awans z akademii, bo każda z tych sytuacji inaczej wpływa na realną dostępność piłkarza.
Najbardziej praktyczny obraz drużyny daje połączenie oficjalnej kadry z ostatnimi meczami. Dopiero wtedy widać, kto jest pierwszym wyborem, kto pełni rolę zmiennika, a kto dopiero walczy o miejsce w rotacji. W przypadku Villarreal szczególną uwagę zwróciłbym na bramkę, środek pomocy i zdrowie ofensywnego duetu Gerard Moreno, Ayoze Pérez.
Na dziś jest to zespół z mocnym kręgosłupem, ciekawymi skrzydłami i kilkoma młodymi zawodnikami gotowymi zrobić krok do przodu. Ostateczny poziom kadry zależeć będzie nie tylko od nazwisk, lecz także od tego, czy Iñigo Pérez szybko nada im jasne role i utrzyma równowagę między ambicją a zabezpieczeniem własnej bramki.
